Hiep hoi

De terrassen zijn straks weer open! Gezellig van tevoren reserveren en dan precies op tijd spontaan gaan zitten, de klok loopt, en de rij aan de andere kant van het hek wordt langer en langer. “Oh? U heeft geen reservering ? Dan kunnen we u niet toelaten” mompelt de serveerster van achter haar mondkapje terwijl ze met handschoenen aan de tafel na ieder genuttigd drankje ontsmet. Er gaat meer alcohol door aan ontsmettingsmiddel dan aan drank. Uiteraard worden de drankjes ook een stuk duurder want 30 man daar kan de tent niet op draaien. Welke kant gaan we op met zijn allen? Het “nieuwe” normaal? Ik vind het een verschrikkelijke gedachte dat we mondkapjes als normaal gaan zien, dat we ellebogen blijven geven, dat we niet meer durven reizen? Alles wat een mens uniek maakt wordt met het “nieuwe” normaal teniet gedaan. Ik wil gewoon mensen kunnen begroeten met een hand, omhelzing of zoen. Ik wil geen afstand, ik wil spontaan kunnen winkelen, eten en drinken. Ik mag mijn moeder of mijn dochter niet in de auto hebben want we wonen niet bij elkaar. Het wordt een maatschappij die we niet moeten willen, ik wil mijn vrienden weer kunnen ontvangen of spontaan op bezoek gaan.

Het “nieuwe” normaal? Ik wil er niet aan mee doen en zal dat ook niet doen alleen daar waar het echt niet anders kan. Ik heb mondkapjes, ik heb handschoenen en ik heb straks vakantie. En ja! Ik ga naar het mooiste land in Europa want ik wil weer gewoon genieten van La Dolce Vita.

Fijne zondag!

Frank

Henk @ositoforte

Dit is een verhaal over Henk, ik ken Henk niet persoonlijk maar weet hoe het is om te weten dat je dakloos wordt. Henk was een man die op zoek was naar contact, woonruimte en erkenning. Henk was roepende in de woestijn en zocht woonruimte want hij werd dakloos. Hij deed via Twitter een oproep aan Paul Blokhuis en Lilian Marijnissen en dat was zijn laatste tweet, uiteraard geen reactie. Henk kon de gedachte dat hij dakloos zou worden niet aan en hij besliste dat hij eruit zou stappen. Henk was autistisch en had geen contact meer met zijn familie en waren meerdere mensen op Twitter die hem probeerden te helpen maar het was al te laat, Henk had de moedigste beslissing al genomen want om eruit te stappen moet je een moedig mens zijn en wanhopig. Lieve Henk, ik hoop dat je nu echt de rust hebt gevonden die je verdient en het spijt me dat we je niet konden helpen. Met “we” bedoel ik onze samenleving en hoe die is mogen jullie zelf invullen.

Jullie weten dat ik een groot voorstander ben van Housing First om dakloosheid aan te pakken en met name dit uit te bannen. Iedereen heeft recht op een veilig huis, iedereen heeft het recht om onder zijn eigen dak te slapen. En we zouden er alles aan moeten doen om dat op te lossen. Voor Henk is het te laat ondanks alle oproepen die hij heeft gedaan, laten we hiervan leren.

Housing First moet echt de standaard worden om dakloosheid te bestrijden. Dus meneer Blokhuis laten we hier werk van maken.

RIP Henk

Frank.

Betutteling of intelligentie?

Op 18 maart was er een persconferentie, we moesten allemaal binnen blijven en vooral geen sociale contacten onderhouden om verspreiding van het COVID-19 virus tegen te gaan. Iedereen gaf er gehoor aan, we waren brave burgers en werden iedere week op onze schouders geklopt omdat we het zo goed deden en dat we het vooral moesten volhouden.

Er kwamen versoepelingen in het beleid en we mochten iets meer maar er kwamen eigenlijk meer betuttelingen, reserveren om naar de kroeg te mogen, meters uit elkaar op een terras, wel met je gezin maar niet met je moeder, je mag als single wel een sekspartner hebben maar wel maar één! Dus waar we eerst werden geprezen om onze intelligentie worden we nu betuttelend toegesproken en worden onze “vrijheden” gereguleerd.

Naar mijn bescheiden mening moeten we terug naar normaal, moet het nieuwe normaal aan de kant en gaan we gewoon verder waar we 18 maart ophielden te bestaan.

Fijn weekend en maak er wat van met zijn allen en vooral samen.

Frank.

Plannen

Plannen maken, we doen het allemaal, lange termijn plannen, korte termijn plannen, trouwplannen, vakantieplannen, plannen voor je tuin, plannen voor je huis, plannen voor je toekomst, plannen om naar het bos te gaan, plannen om een strandwandeling te maken, plannen om een bouwmarkt te bezoeken, festivalplannen of gewoon plannen.

Het is een mechanisme waaraan je niet ontkomt, zelfs in de moeilijkste tijden proberen we plannen te maken. Plannen maken is iets wat bij ons hoort en bij velen als het plan gemaakt is dan moet het ook worden uitgevoerd. We houden er niet van als onze plannen in duigen vallen laat staan dat een ander zegt dat we onze plannen niet uit mogen voeren.

We zitten nu in een tijd dat al die plannen op hold moeten en dat we even naar anderen moeten luisteren, luisteren om verder te kunnen. Niet luisteren naar alle shit die je leest op Facebook, Twitter en ander media maar gewoon even luisteren naar wat Den Haag zegt. En nee dit gaan we niet even met een app à la Flitsmeister omzeilen, dit gaan we gewoon doen. Om even met Lubach te spreken, luisteren is goed, niet luisteren is dood. Even niet kiezen, even niet zeuren, even gewoon doen wat Den Haag zegt.

Makkelijk? Nee! Moeilijk? Ook niet! Wennen? Ja! Gaan we dit doen? Ja. En waarom gaan we dit doen? Omdat we dan wee plannen kunnen maken, plannen kunnen delen, voor sommigen snode plannen en voor anderen mooie plannen. En als je ze maakt?

TELL ME YOUR PLANS!

Stay save, stay at home!

Liefs Frank

Vraagje?

Dankje Loesje.

Heb je dat toiletpapier echt allemaal nodig?

Heb je echt zoveel handgel en zeep nodig?

Wat moet je met al die blikken eten?

Vind je het nodig om de mensen achter de kassa bij drogisten te bedreigen?

Heb je zoveel hoofdpijn dat je een jaarvoorraad aan paracetamol nodig hebt?

Ruziemaken en vechten om boodschappen?

Lig je nu nog te zeuren dat de regering niets voor ons doet?

Kun je deze vraagjes met “JA” beantwoorden ga je dan eens heel diep schamen. Geef jezelf een verplichte lockdown om de rest van ons gewoon te laten doen wat goed is. Blijf rustig, wees lief voor elkaar, en vooral behandel een ander zoals je zelf behandeld wilt worden.

Liefs Frank

NOOIT MEER BUITEN SLAPEN

Volgende week zaterdag is het zover, de sleep out in Enschede om dakloosheid onder de aandacht te brengen en om geld in te zamelen om zogenaamde sheltersuits te kunnen maken. Er zijn muzikanten, er komen beroemde dj’s en mensen kunnen hun eigen crowdfunding starten, buiten slapen om geld in te zamelen. Die sheltersuit is natuurlijk een geweldige uitvinding maar mijns inziens lost het het probleem dakloosheid niet op, je zou zelfs kunnen denken dat het de oplossing in de weg staat. Men is eerder geneigd te denken : “Ach, ze hebben een sheltersuit, ze hebben het warm en liggen droog, dus daar hoeven we geen zorgen meer over te hebben.” Ik denk dat de sheltersuit met name ideaal is voor de eerste opvang in vluchtelingenkampen, in oorlogsgebieden, in tentenkampen.

Ik heb zelf buiten geslapen, en over straat gelopen, naar binnen gekeken bij mensen die samen zaten, mensen die binnen zaten en in een bed onder een dak konden slapen. Daklozen willen een dak! Een eigen huis, een vaste plek, veiligheid en geborgenheid. En natuurlijk zijn ze blij als ze warm en droog buiten kunnen slapen maar het doel moet zijn dat iedereen een dak boven zijn hoofd kan hebben en niet dat iedereen het warm heeft.

Het kan natuurlijk dat ik de essentie en het belang finaal over het hoofd zie maar niemand heeft mij van het tegendeel kunnen overtuigen. Ik ben een groot voorstander van Housing First omdat een eigen voordeur de enige manier is om weer een volwaardige plek in de samenleving te verwerven.

En met een nacht op de Oude Markt in Enschede met muziek, gezelligheid, dj’s en een ontbijt weet je echt niet wat het is om echt buiten te moeten slapen.

Groet Frank

#nooitmeerbuitenslapen

Hoe dan?

Bonaire februari, maart 2020, hoe anders was het 8 jaar geleden? 8 jaar geleden was ik net gestopt met drinken en had ik geen vaste woon- of verblijfplaats, dakloos, thuisloos en het was winter in februari met ijs en sneeuw en alles erop en eraan. Koud! In mei kwam er wat schot in, Emmaus, nog een Emmaus, Housing First en weer een eigen huis. Daarna via vrijwilligerswerk naar een baan bij een schoonmaakbedrijf, hard werken maar met een doel! Schuldsanering erbij, 50 euro per week ongeveer 5 jaar lang. Eind 2013 kwam er weer liefde, innige liefde en in 2015 samenwonen in een prachtig oud huis, een droombaan met auto’s, een jongensdroom en terug in Twente. Weinig geld want nog steeds schuldsanering tot september 2017! We waren vrij en konden plannen maken, mooie plannen, wilde plannen, absurde plannen en trouwplannen!

Nu is het zover we zijn getrouwd ik en mijn liefste en dit vieren we nu in de zon. Eigenlijk wil ik alleen vooruit kijken maar soms moet ik even denken aan waar ik vandaan kom en hoe ik me daar doorheen heb geslagen met hulp van velen. Maar ook om te beseffen dat er maar 1 manier is om dakloosheid op te lossen en dat is een huis. Die voordeur, die sleutel in je zak, het gevoel dat je naar huis kunt. Geloof me, dat is een gevoel dat ik nooit meer als vanzelfsprekend zal zien.

Een eigen huis is dat waar je bestaan weer een leven wordt, alles begint met een eigen voordeur, een plek waar je veilig bent, waar je mag zijn wie je bent, een warme plek van waaruit je kunt werken aan een toekomst.

Lieve zonnige groet van een gelukkig getrouwde man!

Zeiken op Zaterdag

Ik heb nu een leeftijd dat ik mag praten over vroeger, en ook mag ik zeggen dat vroeger bijna alles beter was. Vroeger keken we bewonderend naar bloot maar tegenwoordig mag een tepel al niet meer. Vroeger hadden we harde wind en tegenwoordig hebben we Chiara, Dennis en Ellen, vroeger sneeuwde het en nu hebben we bij regen code geel. Vroeger sloeg je iemand op zijn muil bij een kroeggevecht en dronk je daarna samen een biertje tegenwoordig eindig je met geluk op de IC met een mes in je donder. Vroeger moesten we gewoon 8 uur werken en tegenwoordig denken we dat we het zo slecht hebben op het werk. Vroeger ging je gewoon naar de winkel en tegenwoordig gaan we shoppen en beleven. Vroeger bestelde je van een stuk papier en nu maak je eerst een klantenreis om vervolgens je bestelling online en liefst anoniem af te zeiken. Vroeger speelden kinderen buiten, tegenwoordig moeten ze vermaakt worden want ze weten niet meer wat zelf spelen is. Vroeger ging je zonder telefoon op vakantie om 1 keer te melden waar je was en dat alles goed ging, tegenwoordig moet iedereen weten waar je ieder moment van de dag bent (ja ik doe ook mee). Vroeger waren we trots en tolerant en verdroegen we elkaar, tegenwoordig maken we elkaar online af. Vroeger praatten links en rechts met elkaar,nu schelden we elkaar uit en is er geen ruimte voor begrip. Vroeger vroeger vroeger, als iedereen een klein beetje vroeger meeneemt naar later komt het misschien ooit weer een beetje in balans. Laten we het samen zelf doen.

Fijne zaterdag.

Frank.

Housing First

Ik lees de laatste tijd veel op LinkedIn over hoe we met zijn allen aan het praten zijn over dakloosheid en hoe dit nog altijd groeiende probleem op te lossen. Iedereen probeert zijn steentje bij te dragen in deze voortdurende discussie. Beleidsmakers, staatssecretarissen, gemeentes en hulpverleners hebben allemaal een mening en iedereen wil dat dakloosheid opgelost wordt.

Ik denk dat de tijd van praten, vergaderen en opstellen van ellenlange rapporten voorbij is. Laten we beginnen met doen, laten we beginnen met het instellen van een landelijk beleid, stoppen met het achterhaalde idee van centrumgemeentes. Laten we beginnen met één norm, de norm van HOUSING FIRST.

Housing First is een bewezen methode die we moeten koesteren simpelweg omdat het werkt en ik heb dat zelf ondervonden. Acht jaar geleden alweer had ik niets meer behalve een alcoholverslaving, ik stopte met drinken en met hulp van mensen om me heen kwam ik via Emmaus in het Housing First programma terecht. Niemand die dit zelf heeft meegemaakt kan zich voorstellen hoe het voelt om een sleutel van je eigen huis in je zak te hebben. Hoe het voelt om te slapen in je eigen bed. Om te kunnen zeggen dat je naar huis gaat en om thuis te zijn.

De regels voor de deelnemers zijn simpel, veroorzaak geen overlast, laat hulpverleners toe en betaal je rekeningen. Ik zou er aan toe willen voegen, stel een goede bewindvoerder aan ook als er geen schulden zijn.

Dus, stop met praten en doe! Housing First werkt.

#stopdakloosheid #housingfirst #nooitmeerbuitenslapen

FrankSchrijft

Mijmeringen

Franstraas's Blog

Just another WordPress.com weblog

Economisch Dakloos

tegen wil & dank

2MutsenKoken

Verhalen van 2Mutsen over hun liefde voor koken en Sardinië!

VriendenVanSardinië

Sardinië: ontdekken van land en keuken

Caribbean Letters

Leven in de Caribbean

Vinyl & Coffee

De blog over vinyl, muziek, koffie en veel meer!

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

Peter Gortworst

Korte en soms iets minder korte verhalen.

Nuts schrijft

Mijmeringen.....

Husse met je neus er tusse ....

Het minst gelezen kookblog ter wereld

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

stymphatica

Ik blog over mijn reis naar mijn debuut

FrankSchrijft

Mijmeringen

Franstraas's Blog

Just another WordPress.com weblog

Economisch Dakloos

tegen wil & dank

2MutsenKoken

Verhalen van 2Mutsen over hun liefde voor koken en Sardinië!

VriendenVanSardinië

Sardinië: ontdekken van land en keuken

Caribbean Letters

Leven in de Caribbean

Vinyl & Coffee

De blog over vinyl, muziek, koffie en veel meer!

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

Peter Gortworst

Korte en soms iets minder korte verhalen.

Nuts schrijft

Mijmeringen.....

Husse met je neus er tusse ....

Het minst gelezen kookblog ter wereld

Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

stymphatica

Ik blog over mijn reis naar mijn debuut